zacinać


zacinać
1. Zaciąć konia «uderzyć konia batem lub szpicrutą, aby ruszył z miejsca lub szybciej biegł»: Stuckler zaciął konia. Znów ruszyli wydłużonym kłusem, w cieniu rozłożystych drzew, wokół gładkiego stawu, w szelestach przyrody. A. Szczypiorski, Początek.
2. Zaciąć rybę, wędkę «poderwać wędkę (z rybą) ukośnie do góry»: Franek zaciął wędkę, ale była tylko nieduża ukleja, którą wrzucił z powrotem do wody. K. Orłoś, Melina.
Zaciąć zęby zob. ząb 11.

Słownik frazeologiczny . 2013.

Look at other dictionaries:

  • zacinać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, zacinaćam, zacinaća, zacinaćają, zacinaćany {{/stl 8}}– zaciąć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk Va, zatnę, zatnie, zatnij, zacinaćciął, zacinaćcięli, zacinaćcięty {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zacinać — → zaciąć …   Słownik języka polskiego

  • zacinać się – zaciąć się — {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} przecinać sobie lekko skórę; ranić, kaleczyć się czymś ostrym : {{/stl 7}}{{stl 10}}Codziennie zacina się przy goleniu. Zaciąć się nożem. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zaciąć — dk Xc, zaciąćtnę, zaciąćtniesz, zaciąćtnij, zaciąćciął, zaciąćcięła, zaciąćcięli, zaciąćcięty zacinać ndk I, zaciąćam, zaciąćasz, zaciąćają, zaciąćaj, zaciąćał, zaciąćany 1. «uderzyć czymś ostrym, tnącym, raniącym; zrobić na czymś cięcie;… …   Słownik języka polskiego

  • chłostać — ndk IX, chłoszczę, chłoszczesz, chłoszcz, chłostaćał, chłostaćany, rzad. I, chłostaćam, chłostaćasz, chłostaćają, chłostaćaj rzad. chłosnąć dk Va, chłostaćnę, chłośniesz, chłośnij, chłostaćnął, chłostaćnęła, chłostaćnęli, chłośnięty,… …   Słownik języka polskiego

  • ciachać — ndk I, ciachaćam, ciachaćasz, ciachaćają, ciachaćaj, ciachaćał, ciachaćany ciachnąć dk Va, ciachaćnę, ciachaćniesz, ciachaćnij, ciachaćnął, ciachaćnęła, ciachaćnęli, ciachaćnięty, ciachaćnąwszy, pot. «ciąć, krajać, rąbać; uderzać, zwłaszcza… …   Słownik języka polskiego

  • ciąć — ndk Xc, tnę, tniesz, tnij, ciął, cięła, cięli, cięty 1. «dzielić jednolitą całość na części, oddzielać coś od jednolitej całości, np. ostrym narzędziem; krajać, ścinać, rozcinać, wycinać» Ciąć materiał nożyczkami. Ciąć bandaż w kawałki, na… …   Słownik języka polskiego

  • siekać — ndk I, siekaćam, siekaćasz, siekaćają, siekaćaj, siekaćał, siekaćany 1. «ciąć coś na drobne kawałki, uderzając nożem, tasakiem itp. raz po raz, szybko, wielokrotnie» Siekać koperek, pietruszkę. Siekać ziemniaki dla świń. Siekać mięso tasakiem. ∆… …   Słownik języka polskiego

  • stękać — ndk I, stękaćam, stękaćasz, stękaćają, stękaćaj, stękaćał stęknąć dk Va, stękaćnę, stękaćniesz, stękaćnij, stękaćnął, stękaćnęła, stękaćnęli, stękaćnąwszy 1. «wydawać ciężkie, głośne westchnienia» Stękać z bólu. Stęknąć z wysiłku. 2. tylko ndk… …   Słownik języka polskiego

  • chłostać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk IIa a. VIIIa, chłoszczę || chłostaćam, chłoszcze || chłostaća, chłoszczą || chłostaćają, chłostaćany {{/stl 8}}– wychłostać {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IIa a. VIIIa. {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień